May
17
2009
این روزها سرم اونقدر توی کار خودم هست که زیاد وقت نمیکنم وبلاگ بخونم. به هماین خاطر متوجه نشدم که امروز، ۱۷ مه برابر با ۲۷ اردیبهشت، روز مخالفت با هوموفوبیا و ترنسفوبیا بود. دیروز نویسندهی وبلاگ همزاد، آقای مهدی همزاد، لطف کردند و این موضوع را به من یادآوری کردند. ایشان همچنین توصیه کردند که اگر میتوانم مطلبی در اینباره بنویسم.
امروز صبح داشتم صفحهی نظرخواهی بیبیسی را دربارهی همجنسگرایی میخواندم. خواندن نظر بعضی از مردم عجیب بود. مثلن خیلیها همجنسگرایی را به چیزهای دیگری از قبیل سو استفادهی جنسی از کودکان، تزلزل بنیان خانواده، و انواع مشکلات روحی و روانی ربط دادهاند. راستاش من متخصص نیستم که این موضوع را از جنبهی روانشناسی یا جامعهشناسی تحلیل کنم. ولی دنیای امروز هم آنقدر پیچیده است که با بحث کردن خالی نمیشود به نتیجه بهدردبخوری رسید. باید رفت و فرضیهها را در دنیای واقعی مشاهده و اندازهگیری کرد. این که همجنسگرایی را پدیدهای با عواقب ناگوار معرفی کنیم تنها یک فرضیه است و کسی هم جدی نمیگیرتمان.
گذشته از همهی این بحثها، امیدوارم همهی ما (بیش از همه خود من) به مرحلهای از بلوغ فکری برسیم که بر اساس پیشداوریهای خودمان حق انتخاب دیگران را محدود نکنیم.